سلااااااااااااااااااااااااااااااااااااااام.خوبین؟چه خبرا؟اول از همه بگم که خیلیییییی حالم گرفتس.می دونین چرا؟چون این برای بار دوم که من دارم این مطلب رو می نویسم.بعد از این که با کلی ذوق وشوق همش رو تایپ کردم یک دفعه دیدم همش ناپدید شد .به خاطر همین مجبور شدم یه دفعه دیگه بنویسم.

خوب فک کنم یه دو روزی باشه که آپ نکردم .راسنش حوصلش رو نداشتم.یعنی حوصلش رو داشتم ولی وقتش رو نداشتم.دیشب که مهمون آمریکایی داشتیم و از موقعی که از خواب بیدار شدیم تا موقعی که مهمونا اومدن داشتیم خونمون رو مرتب می کردیم.ولی جاتون خالی خیلی خوش گذشت.یه پسر3 ساله داشتن که خیلی با نمک و شیطون بو د!زبانش هم خیلی خوب بود و منم باهاش کلی تمرین زبان کردم!دو تا دختر دو قلو داشتن که همسن من بودن.خلاصه که خیلی خوش گذشت.

پریروز هم داداشم کنکور داشت.منم که استرسی شبش تا ساعت 2 خوابم نبرد و عوضش صبح جبران کردم.ولی اون بر عکس من بی خیال بی خیال.

راااااااااااااستی.یه چیزی......

بازی اسپانیا و روسیه رو دیدین؟چقدر روسیه بد بازی کرد ولی عوضش اسپانیا خیلی قشنگ بازی کرد.بازی آلمان و ترکیه ام خوب بود ولی اگه ترکیه می برد من یکی که از تعجب سکته می زدم.

خوب خیلی حرف زدم.امروز با یه شعر از فروغ فرخزاد اومدم.یعنی یه شعر که نه دوبیت از یک شعر.شعر دوست داشتن که تا اونجایی که من می دونم معروف ترین شعر فروغه.اگه شما خوشتون بیاد و تو بخش نظرات بگین من شعر کامل رو براتون می زارم.اوکی؟

خوب بریم سراغ شعر:

آری آغاز دوست داشتن است

گرچه پایان را ناپیداست

من به پایان دگر نیندیشم

که همین دوست داشتن زیباست