من از نهایت شب حرف میزنم

من از نهایت تاریکی

و از نهایت شب حرف میزنم

اگر به خانه من آمدی

« آموخته ام »

آموخته ام که چشم پوشی از حقایق آنها را تغییر نمی دهد.

آموخته  ام که لبخند ارزانترین راهیست که می توان نگاه را با آن صفا داد.

آموخته ام زندگی دشوار است اما من از زندگی سخت ترم.

آموخته ام خداوند همه چیز را در یک روز نیافریده پس چه چیزی باعث شد که من بیاندیشم که همه چیز را در یک روز می توانم به دست بیاورم.

آموخته ام راه زندگی راه گلزارها است بلکه راه  خار هاست،پس باید پاهای قوی داشته باشیم تا به راحتی از این خار هابگذریم.

آموخته ام بین هزاران دیروز و میلیون ها فردا ،فقط یه دنیا امروزه پس از دستش ندیم!

سخنانی که از چشمان تو شنیدم

می گویند چشمها هرگز

دروغ نمی گویند

اما من شیرین ترین دروغ ها را

از چشمان تو شنیدم

آن هنگام که می گفتند:

دوستت دارم ...

عشق چیزی نیست،جز بارانی از اشک،

پشت یک لبخند.

سلااااااااااااااااااااااااااااااااااااااام.خوبین؟چه خبرا؟اول از همه بگم که خیلیییییی حالم گرفتس.می دونین چرا؟چون این برای بار دوم که من دارم این مطلب رو می نویسم.بعد از این که با کلی ذوق وشوق همش رو تایپ کردم یک دفعه دیدم همش ناپدید شد .به خاطر همین مجبور شدم یه دفعه دیگه بنویسم.

خوب فک کنم یه دو روزی باشه که آپ نکردم .راسنش حوصلش رو نداشتم.یعنی حوصلش رو داشتم ولی وقتش رو نداشتم.دیشب که مهمون آمریکایی داشتیم و از موقعی که از خواب بیدار شدیم تا موقعی که مهمونا اومدن داشتیم خونمون رو مرتب می کردیم.ولی جاتون خالی خیلی خوش گذشت.یه پسر3 ساله داشتن که خیلی با نمک و شیطون بو د!زبانش هم خیلی خوب بود و منم باهاش کلی تمرین زبان کردم!دو تا دختر دو قلو داشتن که همسن من بودن.خلاصه که خیلی خوش گذشت.

پریروز هم داداشم کنکور داشت.منم که استرسی شبش تا ساعت 2 خوابم نبرد و عوضش صبح جبران کردم.ولی اون بر عکس من بی خیال بی خیال.

راااااااااااااستی.یه چیزی......

بازی اسپانیا و روسیه رو دیدین؟چقدر روسیه بد بازی کرد ولی عوضش اسپانیا خیلی قشنگ بازی کرد.بازی آلمان و ترکیه ام خوب بود ولی اگه ترکیه می برد من یکی که از تعجب سکته می زدم.

خوب خیلی حرف زدم.امروز با یه شعر از فروغ فرخزاد اومدم.یعنی یه شعر که نه دوبیت از یک شعر.شعر دوست داشتن که تا اونجایی که من می دونم معروف ترین شعر فروغه.اگه شما خوشتون بیاد و تو بخش نظرات بگین من شعر کامل رو براتون می زارم.اوکی؟

خوب بریم سراغ شعر:

آری آغاز دوست داشتن است

گرچه پایان را ناپیداست

من به پایان دگر نیندیشم

که همین دوست داشتن زیباست

اهل کاشانم .
روزگارم بد نیست .
تکه نانی دارم ،خرده هوشی، سر سوزن ذوقی.
مادری دارم بهتراز برگ درخت .
دوستانی بهتر از آب روان.

و خدایی که دراین نزدیکی است :
لای این شب بوها، پای آن کاج بلند.
روی آگاهی آب ،روی قانون گیاه.

من مسلمانم .
قبله ام یک گل سرخ .
جانمازم چشمه، مهرم نور.

دشت سجاده من .
من وضو با تپش پنجره ها می گیرم.
در نمازم جریان دارد ماه جریان دارد طیف .
سنگ از پشت نمازم پیداست :
همه ذرات نمازم متبلور شده است .
من نمازم را وقتی می خوانم
که اذانش را باد ،گفته باشد سر گلدسته سرو .
من نمازم را، پی «تکبیره الاحرام »علف می خوانم ،
پی «قد قامت »موج .

کعبه ام بر لب آب ،
کعبه ام زیر اقاقی هاست .
کعبه ام مثل نسیم، باغ به باغ ،می رود شهر به شهر.
«حجرالاسود» من روشنی باغچه است.

اهل کاشانم
پیشه ام نقاشی است :
گاه گاهی قفسی می سازم با رنگ، می فروشم به شما
تا به آواز شقایق که در آن زندانی است
دل تنهایی تان تازه شود .
چه خیالی چه خیالی ... می دانم
پرده ام بی جان است .
خوب می دانم، حوض نقاشی من بی ماهی است .